Instrukcja stosowania borowiny

W ostatnich latach ludzie na całym świecie coraz więcej uwagi zaczęli poświęcać medykamentom pochodzenia naturalnego. I słusznie, gdyż człowiek jest częścią przyrody, rozwój której odbywa się w wyjątkowej gamie naturalnych biorytmów. A zatem wpływ czynnika przyrodniczego, w postaci leczniczej borowiny, na nasz organizm nie narusza rozwoju jego naturalnej ewolucji, lecz poprawia parametry ważnych dla życia procesów i normalizuje je. W odróżnieniu od leczenia przy użyciu preparatów chemicznych, powodujących niepożądane skutki uboczne, stosowanie borowiny jest bezpiecznym i wysokoefektywnym sposobem leczenia rozmaitych chorób. Jak wykazuje wieloletnia statystyka medyczna, trudno znaleźć odpowiednik dorównujący wspaniałym rezultatom stosowania borowiny w przypadku neurologicznych, urologicznych, ginekologicznych i wielu innych chorób. Dzięki swym temperaturowym, chemicznym i mechanicznym stymulantom leczniczo-siarczkowe błota jeziora Saki wywierają złożony fizjologiczny wpływ na organizm ludzki. Zdaniem uczonych, zawarte w borowinie aktywne chemicznie i biologicznie komponenty przenikają do ciała poprzez skórę i wywołują wpływ na funkcje różnych organów, powodując ogólną reakcję organizmu, prowadzącą do wyzdrowienia.

Krymskie leczenie borowiną było znane już w V wieku p.n.e., w czasie panowania Herodota. O efektywności tego sposobu leczenia świadczy nie tylko tysiącletnia praktyka medyczna, ale także dzisiejsze doświadczenia krymskich uzdrowisk: Saki i Jewpatorii. Ponad 50 uzdrowisk Ukrainy, Rosji i Białorusi wykorzystuje owe preparaty w sanatoryjnej i leczniczej praktyce, a od 1995r. Stały się one dostępne również dla mieszkańców Nowego Yorku.

Jednym z wielu kierunków zastosowania preparatów borowinowych jest ich wykorzystanie w kosmetyce. Kosmetyczny zabieg daje często efekt wykonania złożonej operacji chirurgicznej.

Produkt borowinowy posiada konieczne rekomendacje dotyczące leczenia na jego bazie w domowych oraz ambulatoryjnych warunkach (przychodni lekarskiej, gabinecie specjalistycznym, czy też pod okiem pracowników medycznych). Opisano metody aplikacji borowiny w przypadku najbardziej dokuczliwych chorób, jak również wpływ preparatów borowinowych na skórę, włosy i paznokcie (kosmetyka).

Przytoczone metody leczenia borowiną opracowane zostały przez uczonych Instytutu Balneologii, Instytutu Reumatologii AMN (ZSRR), Krymskiego Uniwersytetu Medycznego, Sankt-Petersburskiej Akademii Wojenno-Medycznej oraz wiodących specjalistów w dziedzinie leczenia borowiną z sanatorium w Saki i Jewpatorii, w podręczniku przytoczone są instrukcje użycia borowiny opracowane przez uczonych Sakskiej Hydrogeologicznej Stacji ZAO „Ukrprofzdrawnica”.

Stosowanie borowiny prowadzi do uwolnienia organizmu od szkodliwych substancji, zmniejsza tendencję do alergii, normalizuje aspekt hormonalny i podwyższa odporność.

Dzięki zbalansowanym mineralnym i organicznym czynnikom borowina posiada przeciwzapalne, odczuleniowe, przeciwdrobnoustrojowe, wyciągające, odżywcze i regenerujące właściwości. Bakteriobójcze cechy borowiny powodują skuteczne zahamowanie rozwoju pierwotniaków i grzybów (w przypadku paciorkowców, gronkowców lub pałeczek ropniaka).

W kosmetycznym aspekcie borowina lecznicza ma właściwości oczyszczające i odmładzające, poprawia ukrwienie skóry i jej elastyczność, stymuluje procesy regeneracyjne, stabilizuje przemianę energetyczną i normalizuje balans tłuszczu, co sprawia, że skóra jest gładka i jędrna.

To niewątpliwie przydatny produkt, nie tylko praktykującym lekarzom i ich pacjentom, ale też wszystkim, którzy pragną chronić i wzmacniać swoje zdrowie, i na wiele lat przedłużyć młodość i urodę.

Statystyczna analiza efektywności leczenia borowiną:

  • bezpłodność u kobiet42%
  • reumatyzm 67%
  • choroby neurologiczne 69%
  • choroby systemu oporowo-motorycznego 72%
  • choroby stomatologiczne 87%
  • choroby skóry 96%
  • zapalne choroby ginekologiczne(kobiece) 98%
  • choroby męskie 99,1% *wg danych historii chorób pacjentów leczących się w sanatorium Saki i Jewpatorii za okres od 1968 do 2001r.

1. Choroby systemu oporowo-motorycznego

Zapalenia stawów, chroniczne zwyrodnienie stawów, przykurcze, zapalenia wielostawowe, zapalenie stawów kręgosłupa, pourazowe zapalenie stawów i złamania kości, zapalenia pochewki ścięgna, zapalenia mięśni i mięśniowej tkanki łącznej, mięśniobóle, zapalenia nadkłykcia, odmrożenia, skutki urazów sportowych, chroniczne zapalenia błony maziowej, zapalenia kaletki maziowej.

Skolioza, skrzywienie kręgosłupa, skrzywienie tylnoboczne.

2. Choroby centralnego systemu nerwowego

Urazowa choroba rdzenia nerwowego, mózgowe porażenie dziecięce.

3. Choroby obwodowego systemu nerwowego

Nerwoból nerwu trójdzielnego

Zapalenie nerwu twarzowego

Zapalenia splotu nerwowego, zapalenia wielonerwowe, zapalenia korzeni nerwów rdzeniowych, kliniczne przejawy osteochondrozy kręgosłupa.

4. Choroby męskie

Bezpłodność męska, chroniczne zapalenie najądrza, zapalenie jądra, zapalenie gruczołu krokowego, impotencja, niedobór hormonalny.

5. Choroby kobiece

Bezpłodność spowodowana zapalnymi chorobami macicy, cewki, przydatków, bezpłodność na gruncie niewykształcenia się narządów płociów, bezpłodność hormonalna; zapalenie omacicza, zapalenie okołojajowe, choroba spoidłowa, chroniczne zapalenie macicy i jej błony śluzowej, zapalenie jajowodu i jajnika, odchylenia macicy, okres przekwitania, oziębłość płciowa.

6. Choroby systemu oskrzelowo-płucnego

Przewlekłe zapalenie oskrzeli, chroniczne zapalenie płuc, częste przeziębienia, chroniczne nietypowe zapalenia płuc.

7. Choroby dróg żołądkowo-jelitowych

Wrzody żołądka i dwunastnicy, zapalenie żołądka, chroniczne zapalenie wątroby, zapalenia pęcherzyka żółciowego, zapalenia okołopęcherzowe, blizny i zrosty pooperacyjne na wątrobie i pęcherzyku żółciowym, choroba spoidłowa, chroniczne zapalenia okrężnicy, jelita cienkiego i okrężnicy, zaparcia.

8. Choroby oczu

Bielma rogówki, następstwa zapalenia błony naczyniowej gałki ocznej, chroniczne zapalenie spojówek i brzegów powiek, blizny na powiekach rozmaitej etiologii, zanik nerwu wzrokowego, krótkowzroczność 1-3 stopnia, dystroficzne choroby oczu.

9. Choroby otolaryngologiczne

Chroniczne zapalenie migdałków, zapalenie gardła, nieżyt krtani, nieżyt nosa (zapalenie błony śluzowej, katar), zapalenie zatok, zapalenie zatoki szczękowej, zapalenie zatoki czołowej, zapalenie nerwu słuchowego, nieżyt nosa cuchnący, zanikowy (ozena).

Chroniczne zapalenie trąbki słuchowej, zapalenie ucha, katar ucha środkowego.

10. Choroby stomatologiczne

Chroniczne zapalenie dziąseł, ogniskowe i ogólne zapalenie tkanek przyzębia, zapalenie szpiku szczękowego, parodontoza, ból zębów, zapalenie jamy ustnej.

11. Choroby skóry

Liszaj czerwony płaski, świerzbiączki, ogniskowa twardzina skóry (sklerodermia), łuszczyca, blizny rozmaitej etiologii, wyprysk, skóra rybia pospolita, zapalenie tkanki podskórnej, nadmierne rogowacenie skóry (keratodermia).

OGÓLNE ZASADY LECZENIA BOROWINĄ

Przystępując do leczenia borowiną, w pierwszej kolejności należy skonsultować się ze swoim lekarzem. W przypadku niektórych zastosowań borowiny niezbędna jest konsultacja z lekarzem-specjalistą: ginekologiem, neurologiem lub proktologiem.

Koniecznym warunkiem jest przeprowadzenie podstawowej analizy krwi (jeśli to potrzebne – również moczu), elektrokardiogramu (po to, by wykluczyć przeciwwskazania).

Ogólne przeciwwskazania dotyczące stosowania kuracji borowinowej

ostre procesy zapalne, stany gorączkowe, gruźlica, złośliwe i niektóre łagodne nowotwory i stany po ich usunięciu, ciąża, zapalenie nerek, nerczyca, stany pozawałowe i poudarowe, choroby krwi i organów krwiotwórczych, choroba nadciśnieniowa 2 i 3 stopnia, hemoroidy, żylakowate rozszerzenie żył, nawracające krwotoki, psychozy, epilepsja, nadczynność gruczołu tarczycy, cukrzyca 2 i 3 stopnia, jaskra.

Należy:

  • upewnić się, że nie występują przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną
  • kuracje należy przeprowadzać w momencie, gdy jesteśmy zrelaksowani i nie zapomnieć o 30-minutowym odpoczynku po zabiegu
  • w czasie trwania kuracji leczniczej ograniczyć spożycie alkoholu, palenie, chronić ciało przed schłodzeniem
  • przestrzegać techniki leczenia: należy przebyć całą kurację a nie pojedyncze zabiegi
  • w celu przeprowadzenie niektórych zabiegów skorzystać z pomocy osoby trzeciej
  • przeprowadzać zabiegi leżąc na twardym podłożu pokrytym grubym kocem z polimerową warstwą
  • przestrzegać zaleceń dotyczących odpowiedniej temperatury borowiny
  • oszacować odpowiednią ilość borow3iny potrzebnej do przeprowadzenia całej terapii
  • w celu osiągnięcia trwałego efektu leczenia powtórzyć zabiegi w ciągu następnych 6-12 miesięcy

Uwaga!

Należy korzystać z borowiny posiadającej certyfikat i odpowiadającej wymogom Ministra Ochrony Zdrowia

“Wierzcie w starodawny sposób leczenia borowiną a rezultaty nie każą na siebie czekać”

PRZYGOTOWANIE I PRZEBIEG ZABIEGU ZEWNĘTRZNYCH I WEWNĘTRZNYCH APLIKACJI BOROWINY

1. ZASTOSOWANIE ZEWNĘTRZNE BOROWINY LECZNICZEJ

Przed zastosowaniem borowiny leczniczej na zewnętrzne partie ciała, według instrukcji lekarskiej (rys. 1) należy ja uprzednio przygotować – rozgrzać do odpowiedniej temperatury. W tym celu należy umieścić hermetyczne opakowanie z borowiną leczniczą w podgrzanej do 60-70 stopni wody i poczekać 15-20 minut, aż temperatura borowiny osiągnie 40-42 stopnie. Po upływie wskazanego czasu należy wyjąć opakowanie z wody i – nie otwierając – dokładnie rozgniatać w dłoniach (tak, aby rozmieszać zawartość). Następnie odcinamy róg opakowania i mierzymy temperaturę borowiny, wkładając do środka termometr do mierzenia temperatury cieczy. W przypadku, gdy temperatura jest zbyt wysoka (odpowiednia to 38-42 st.) należy poczekać aż borowina ostygnie lub dołożyć świeżą porcję chłodnej i wymieszać całą masę w celu równomiernego schłodzenia.

Należy wiedzieć, że lecznicza borowina to czuła biochemiczna substancja i jej przegrzanie powyżej 60st. powoduje znaczne osłabienie właściwości.

Jeśli ilość borowiny w opakowaniu jest większa niż zapotrzebowanie na zabieg – podgrzewamy tylko potrzebną porcję. Niewykorzystaną borowinę przechowujemy w szklanym, pokrytym emalią naczyniu lub zrobionym z masy plastycznej i zalewamy 5% roztworem spożywczej lub morskiej soli. W takim stanie borowina zachowuje swoje właściwości przez rok. W celu przechowania krótkotrwałego (5-10 dni) wystarczy zawinąć skrawek opakowania w miejscu nacięcia i trzymać w lodówce.

Rozgrzaną do odpowiedniej temperatury borowinę należy wyciągnąć z opakowania i nanieść na chore miejsca na ciele, w kształcie “rękawiczek”, “kołnierza”, czy “kurtki” (rys. 1). Na nałożoną borowinę nakładamy polimerową powłokę, następnie ciepło owijamy miejsce aplikacji i okrywamy chorego kocem. Długość procedury zależy od ogólnego stanu organizmu, temperatury borowiny, wieku, i może wahać się w przedziałach przedstawionych w tabeli (parametrów aplikacji w przypadku konkretnej choroby).

Po zakończeniu zabiegu borowinę z ciała ściągamy rękoma lub drewnianą łopatką, obmywamy to miejsce roztworem soli morskiej lub ciepłą wodą i osuszamy ręcznikiem. Miejsce aplikacji należy owinąć suchą wełnianą przepaską lub kocem (dla zachowania ciepła) i koniecznie odpocząć nie krócej niż 30 minut

Proszę zwrócić uwagę na przebieg procedur, ich długość, temperaturę borowiny – co przedstawia ### Tabela parametrów dla zabiegów w konkretnej sytuacji.

Dzieciom i ludziom w podeszłym wieku zaleca się stosowanie borowiny leczniczej co drugi dzień. Ludzie zdrowi fizycznie mogą stosować zabiegi 2 dni pod rząd, nie zapominając o koniecznej przerwie 3-ciego dnia.

Wykorzystaną borowinę należy utylizować!

2. ZASTOSOWANIE WEWNĘTRZNE BOROWINY LECZNICZEJ

Dla stosowania pochwowych i doodbytniczych tamponów wykorzystywane są borowinowe tubki, posiadające uniwersalne polietylenowe nasadki (kapturek). Zakręconą tubkę umieszczamy w naczyniu z gorącą wodą (50-60 st..) na 20-25 minut, następnie wyjmujemy i dokładnie mieszamy. Po odkręceniu zakrętki, wkładamy w otwór termometr do mierzenia temperatury cieczy. Powinna mieścić się ona w przedziale 40-43 st.(według zaleceń lekarza). Po osiągnięciu zalecanej temperatury nakładamy na gwintowy otwór tubki wcześniej wysterylizowaną nasadkę (kapturek). Następnie smarujemy ją tłustą substancją (wazeliną, higienicznym kremem itp.). W taki sposób borowina gotowa jest do użytku wewnętrznego. W celu zastosowania borowiny wewnątrz organizmu (oczyszczonej i umieszczonej w polietynowych opakowaniach) wykorzystuje się specjalny woreczek-tampon, zaopatrzony w nasadkę lub nadającą się do tego strzykawkę w kształcie tubki itp.

Doodbytnicze zastosowanie borowiny dokonuje się w jelicie prostym, wolno i bez pośpiechu, w kolanowo-łokciowej pozycji chorego. Potem chorego układamy na brzuch, okrywamy ciepłym kocem. Po upływie 10-20 minut pacjent powinien przewrócić się na lewy bok i pozostać w tej pozycji aż do pojawienia się niezwłocznej potrzeby defekacji (oddania stolca) – przykładowo trwa to 20-30 minut. Po zakończeniu zabiegu pacjent pozbywa się borowiny w naturalny sposób, przy zastosowaniu niezbędnych, higienicznych środków. Wykorzystaną tubkę oddajemy do utylizacji, kapturek (wielokrotnego użytku) myjemy i dezynfekujemy.

Pochwowe borowinowe tampony wprowadza się, korzystając z uniwersalnego kapturka. W przypadku braku tubki z kapturkiem można zastosować metodę opatrunków pochwowych. W tym celu w sterylną muślinową serwetkę zawijamy leczniczą borowinę (150-200 gr.), następnie należy umieścić ją w pochwie pacjentki tak, aby można ją było wyjąć bez problemu. Po zabiegu borowinę usuwamy z organizmu, przeprowadzamy płukanie wodą mineralną lub jakimś zdezynfekowanym roztworem (temperatura płynu: 38-42 st., ilość: 2-3 litry).

Po zakończeniu zabiegu należy owinąć odpowiednią część ciała wełnianym kocem, nie zapominając o koniecznym 30-minutowym odpoczynku.

Przykładowe zużycie borowiny w czasie terapii leczniczej.

Należy oszacować ilość borowiny, potrzebnej na całą terapię. Przykładowe zużycie borowiny w czasie terapii, składającej się z 10 zabiegów – przedstawiono w tabeli 1. Schematy zastosowań borowiny na poszczególne partie ciała przedstawia rys. nr 1

Tabela 1

NumerNazwa schematuZużycie borowiny w czasie terapii 
  DorośliDzieci
1Rękawiczki3-42-3
2Skarpetki6-74-5
3Wysokie rękawiczki9-105-6
4Pończochy20-2512-15
5Spodenki16-1710-12
6Gorset19-2014-15
7Półgorset9-107-8
8Szeroki pas15-169-11
9Spodnie32-3524-26
10Kurtka32-3524-26
11Kołnierz5-62
12Motyl (okolice nosa)1,51
13Tampony doodbytnicze32
14Tampony pochwowe21-1,5

ELEKTROBALNEOTERAPIA

Naturalna borowina, jej rzadka konsystencja, preparaty przygotowane na podstawie borowinowego roztworu chętnie używane są dziś w leczniczych celach. Aby wpływały one na nasz organizm, wykorzystuje się różne technologie odmiany elektrycznej energii w postaci: galwanoborowinowej terapii (galwanoterapia – leczenie prądem galwanicznym), DDT i SMT z użyciem borowinowej pastylki, próżniową elektroforezę i indukcyjne leczenie borowiną, fonoforezę i elektrofonoforezę.

W 1912r. A.A.Łozinski wprowadził metodę “elektryzacji poprzez borowinę”, w toku której na pacjenta oddziaływuje prąd elektryczny, borowina lecznicza i jony, wprowadzone do niej. To połączone oddziaływanie nadaje aspektowi leczenia nową jakość – dotyczy to zwłaszcza tych, którzy wykazują przeciwwskazania dotyczące odbywania zabiegów ogólnych (np. borowinowe aplikacje na dużej powierzchni ciała) lub tych, u których konieczne jest leczenie niedużych obszarów ciała. Ten oszczędny i jednocześnie wystarczająco efektywny sposób jest najlepiej przyjmowany i proponowany dzieciom, osobom starszym i osłabionym chorym.

Podczas elektroforezy wykorzystywane są przyrządy do galwanizacji, źródła impulsyjnego prądu wysokiej częstotliwości z wyprostowanymi, sinusoidalnie modulowanymi i fluktuacyjnymi formami.

Borowinę i jej komponenty można wyprowadzać od kationu i od anionu, jako że złożone organiczno-mineralne związki są polielektrolitami.

BOROWINOWA GALWANOTERAPIA.

Do zabiegu używa się aparatury “Potok-1”, w celu dokonania galwanizacji jamy ustnej – aparatury “GR-2” i “Mikropotok” (przenośny). Metaliczne elektrody (kation i anion) aparatury umieszczane są w wodochłonnych woreczkach-uszczelkach, napełnionych borowiną. Uszczelki o grubości 3-5 cm, temperaturze 38-42 st. nakłada się na odpowiednie odcinki skóry (lub błony śluzowej) i obwiązuje bandażem. Aby umocować elektrody na powierzchni ciała, można też wykorzystać nieduże, płaskie woreczki, napełnione piaskiem. Gęstość (siła) prądu: 0,02-0,08 miliampera/ cm , w ciągu tygodnia z przerwą 2 dni. Elektroferezę borowinowego wyciągu przeprowadza się identycznie, zwilżając roztworem obie wodochłonne uszczelki (podkładki).

Elektrody podczas zabiegu nakłada się podłużnie lub poprzecznie, tak aby patologiczne (chore) zjawisko znajdow3ało się w polu elektrycznym.

Oddziaływanie zabiegu na pacjenta może mieć charakter miejscowy, odcinkowo-odruchowy lub ogólny. Przy oddziaływaniu ogólnym wykorzystywany jest prąd o sile wyższej, niż przy głównym lub odcinkowo-odruchowym działaniu.

Zabiegi dozowane są wg siły prądu i długości czasu trwania (10-30 min.). Siła prądu w przypadku chorych w wieku do 1 roku powinna osiągnąć 0,02-0,03 miliampera/ cm2, w wieku 2-6 lat: 0,03-0,05 mA/cm2, 7-14 lat: 0,05-0,08 mA/ cm2, 15 lat i więcej: do 0,1 mA/ cm2. W przypadku elektroforezy kończyn stosuje się maksymalną siłę prądu w przedziałach 20-30 mA, tułowia: 15-20 mA. Na twarzy natężenie prądu nie powinno przekraczać 3-5 mA, na śluzówkach jamy ustnej i nosa: 2-3 mA.

DDT (dichlorodifenylotrichloroetan)

Stosuje się diadynamiczny prąd lub prąd Bernarda – półsinusoidalnej formy z wykładniczą tylnej krawędzi impulsu, częstotliwością 50-100 herza. Wykorzystuje się prąd w różnych połączeniach:

  • pojedynczy ciągły prąd
  • podwójny ciągły prąd o częstotliwości 100 herza
  • prąd modulowany krótkimi cyklami – rytmiczne następowanie po sobie 1 i 2-fazowego prądu co 1,5 sek.
  • prąd modulowany długimi cyklami – podanie 1-fazowego prądu w ciągu 4 sek. na przemian z płynnie zwiększającymi się i zmniejszającymi cyklami 2-fazowego prądu trwającego 8 sek.
  • pojedynczy “rytmiczny” prąd – występuje pojedynczy prąd na przemian z pauzą 1,5 sekundową.

Obydwie elektrody umieszcza się w wodochłonnych woreczkach-uszczelkach, napełnionych borowiną, o grubości 3-5 cm., temperaturze 38-40 st. Nakładane są na odpowiednie odcinki skóry i unieruchamiane bandażami lub przy pomocy woreczków z piaskiem.

SMT

Stosuje się sinusoidalny modulowany prąd w wyprostowanej formie. Woreczki z borowiną bądź uszczelki (podkładki), nawilżone wyciągiem borowinowym, umieszcza się pod elektrodami. Podczas dwóch pierwszych zabiegów stosuje się kolejno I, II, IV rodzaj pracy, odpowiednio po 2-3-5-min., z częstotliwością modulacji 100 h, głębokością oddziaływania 25%, długością impulsu nadawanego 3-4 sek., a następnie III i IV rodzaj pracy po 5 min. każdy, z częstotliwością 30-50 herza, głębokością 50-75%, długością 10 min., siłą prądu aż do wrażenia wyraźnej, prawidłowej wibracji. Terapia leczenia składa się z 10-15 zabiegów, stosowanych codziennie.

ELEKTROFOREZA PRÓŻNIOWA

Połączenie elektrycznego prądu z organiczno-mineralnym kompleksem znajdującym się w borowinie – w warunkach podwyższonego ciśnienia. Przy tej metodzie stosuje się elektropróżniowe przyrządy “Ewak-1”, “Ałp-2”, składające się z pompy próżniowej zestawu elektropróżniowych “kanałów”. Do źródeł prądu ciągłego wykorzystuje się urządzenie “Potok-1”, “Tonus-1” i in. Na odpowiednia część skóry przeznaczone są “kanały” z borowinowym koloidem, następnie należy włączyć pompę i spowodować rozrzedzenie. Wartość próżni: 40,0-53,3 kpa (300-400 mm. słupa rtęci), gęstość prądu galwanicznego: 0,05-0,1 mA/ cm2, długość zabiegu 10-12 min..

INDUKCYJNE LECZENIE BOROWINĄ

Połączenie leczenia borowiną z leczeniem indukcyjnym (przemiennym polem magnetycznym dużej częstotliwości). Lecznicza borowinę umieszcza się w wodochłonnych woreczkach, które kładzie się na odpowiednie części ciała, w zależności od zaleceń lekarskich. Nad woreczkami umieszcza się tarczkę wzbudnika ze szczeliną 1-2 cm. Temperatura borowiny: 38-40 st., siła anodowego prądu: 180-200 mA, długość zabiegu: 10-15 min. Terapia składa się z 10-15 zabiegów przeprowadzanych co 2-gi dzień.

PELOIDOFONOREZA

Zakłada połączone oddziaływanie na organizm ultradźwięku i organiczno-mineralnego kompleksu, występującego w borowinie. Aplikację borowiny, owiniętą w gazę o grubości 1-2 cm. i temperaturze 40-42 st. przeprowadza się na odpowiedniej części ciała, następnie umieszcza się na niej ultradźwiękowy promiennik i włącza urządzenie (UZT-103; UZT-105 i in.) Wykorzystuje się intensywność 0,2-1,6 wat/cm2 w ciągłej lub impulsywnej formie. Należy wolno przemieszczać promiennik po powierzchni “pastylki”, zachowując dobry kontakt (dotyk) promiennika z borowiną. Czas trwania zabiegu: 8-15 min., na terapię przypada 10-12 zabiegów.

ELEKTROFOREZA

Łączy kompleksowy wpływ na organizm ultradźwięku, prądu galwanicznego i organiczno-mineralnego koloidalnego składu borowiny iłowej.

Elektrobalneoterapię wskazane jest przeprowadzać w warunkach ambulatoryjnych (np. przychodni). Oprócz tego można przeprowadzać zabiegi w warunkach domowych pod okiem pracownika medycznego z wykorzystaniem niedużego, przenośnego przyrządu elektronicznego.

Schematy elektrobalneoterapii w przypadku konkretnych nozologicznych chorób są wyszczególnione w każdym rozdziale podręcznika.

MECHANIZM ODDZIAŁYWANIA ZABIEGÓW BOROWINOWYCH NA CZŁOWIEKA

Borowina lecznicza wywiera złożony fizjologiczny i terapeutyczny wpływ na nasz organizm dzięki całemu kompleksowi składników a przede wszystkim temperaturowym, chemicznym i mechanicznym stymulatorom (bodźcom). Wpływ wyżej wymienionych komponentów wynika ze ścisłej ich współzależności i nadaje borowinie określony leczniczy charakter.

W przypadku zastosowania zewnętrznego borowiny leczniczej, trzy wymienione jej aktywne czynniki wywierają pobudzający wpływ na liczne i rozmaite instrumenty (termo-, chemio-, osmo-, i mechanoreceptory), znajdujące się w skórze, a w przypadku pochwowych i doodbytniczych zastosowań borowiny – na receptory ich błon śluzowych, powodując potężne doprowadzenie do centralnego systemu nerwowego poprzez trzonową część mózgowia. Refleksy (odruchy) idące od obwodu do kory mózgowej i podwzgórza, tworzą się z koniecznym udziałem siateczkowej formacji. Włączenie do sfery oddziaływania borowinowego zabiegu – podwzgórza, produkującego neurohormony, pobudza do działania hormonalne ogniwo dróg odruchowo-humoralnych. Wiadomo, że neurohormony, powstałe dzięki podwzgórzu, stymulują działanie przysadki, a hormony przysadki – działanie kory nadnerczy, gruczołu tarczowego, jąder i jajników.

Impulsy, przechodzące do centralnego układu nerwowego, tworzą się i kierują w stronę organów i tkanek drogami odprowadzającymi, warunkując korzystne działanie i przyczyniając się do odbudowy zakłóconych z powodu choroby funkcji.

Mechanizm oddziaływania zabiegów borowinowych można przedstawić w następujący sposób: odruchowe ogniwo (sygnalizacja doprowadzająca – ośrodek odczuwający – sygnały odprowadzające), humoralno-hormonalne ogniwo (czynniki humoralne, produkujące neurony, neurohormony produkowane przez gruczoły dokrewne), natomiast dalej następują reakcje i procesy metaboliczne (biochemiczne i biofizyczne, przebiegające na szczeblu tkankowym, komórkowym i cząsteczkowym). Żadne z wymienionych wyżej ogniw nie funkcjonuje osobno, lecz należy do ogólnej homeostatycznej czynności całego organizmu, działającego pod kontrolą systemu nerwowego, która jest głównym organizatorem wszystkich procesów, zachodzących w wewnętrznych sferach organizmu i podczas jego współdziałania z czynnikiem zewnętrznym, w tym przypadku – z przyjmowaną borowiną.

Borowinowa aplikacja jako termiczny stymulator, stosowana głównie na dużej powierzchni oddziaływania, przede wszystkim wpływa na stan termoregulacji i rozmieszczenie krwi w organizmie, na funkcję oddychania, odczynowość odpornościową, itd. Ciepło borowiny leczniczej wywiera przeciwskurczowy, znieczulający i przeciwzapalny wpływ, normalizuje puls, obniża ciśnienie tętnicze, powoduje zwiększenie naczyniowej przepuszczalności dla płynów i pozbycia się chlorków, jak również wzmacnia zdolność usuwania tkankowych metabolitów, powoduje rozluźnienie mięśni, obniża pobudliwość systemu nerwowego, wpływając uspokajająco na organizm. Borowinowa aplikacja wzmacnia mikrocyrkulację w skórze, mięśniach i organach wewnętrznych. Tworzące się w skórze – histamina, acetylocholina, serotonina i inne biologicznie aktywne substancje – napływają do krwionośnego łożyska, pobudzając receptory ścianki naczyniowej, przekazują informacje do wegetatywnej części systemu nerwowego. Warto zauważyć, że podwyższenie temperatury ciała podczas zabiegu borowinowego ma rzeczywistą przewagę nad innymi sposobami leczenia ciepłem (“gorące zawijanie”, grzejniki elektryczne, leczenie falami dźwiękowymi wysokiej częstotliwości i in.). Dzięki działaniu borowiny optymalna temperatura określona dla tkanek, utrzymuje się znacznie dłużej niż podczas stosowania innych źródeł ciepła. Zabiegi borowinowe wywierają też wpływ na swobodno-radykalne utlenienie w tkankach, co powoduje aktywizację procesów regeneracyjnych.

Zmiany krwiobiegu powstałe przy poprawie przepuszczalności sprzyjają poprawie stanu odżywienia tkanek, poprawie poziomu procesów utleniania-redukcji w organizmie, w tym stymulacji przemiany hormonalnej i witaminowej.

Podczas zastosowania miejscowego na chronione zapalne ognisko, zabiegi borowinowe działają znieczulająco, przeciwzapalnie i wyciągająco. Sprzyjają one stymulacji wegetatywnych procesów, przyspieszają tworzenie się kostnicy (modzelu kostnego) przy złamaniach i działają wyciągająco na nadmierną kostnicę w jej stadium początkowym, wywierają korzystny wpływ na napięcie mięśni i zwiększają objętość ruchów w stawach,

To złożone i wielostronne oddziaływanie naturalnej borowiny leczniczej na organizm często tłumaczy się jej chemiczną podstawą: aktywnością (pN), substancjami lotnymi (siarkowodór), jonami nieorganicznymi (sód, potas, wapń, magnez, żelazo i in.) i organicznych związków, mikroelementami, biologicznie aktywnymi substancjami typu hormony płciowe, witaminy, aminokwasy, lipidy itd. Przenikając do organizmu poprzez nienaruszoną skórę i błony śluzowe, substancje te aktywnie rozmieszczają się w tkankach, w organach, pobudzając reakcję utlenienia biologicznych substratów, przyspieszając bioenergetyczne procesy, uzupełniając nakłady energii, zużyte w walce z zapaleniem. Obecność w borowinie iłowej siarkowodoru i stworzonego przy jego udziale hydrolitu żelaza (najbardziej aktywnego komponentu) decyduje o unikalnej, nieporównywalnie wysokiej biologicznej aktywności wspomnianych peloidów. Zawartość siarki i soli mineralnych w borowinie w sposób korzystny uwidacznia się w normalizacji funkcji skóry, powiększając limfotok i prąd krwi w skórze. Duże zagęszczenie związków krzemu tworzy koloidowy fenomen, zapewniający dobre odżywienie nabłonka skórnego.

Ujawnione w borowinie związki organiczne, posiadające działanie antybakteryjne (fenolealkilfenole, penicylinopodobne substancje – produkty działalności saprofitowej mikroflory) oraz antagonizm środowiska drobnoustrojowego borowiny w relacji z obcogatunkowymi warunkowo-chorobotwórczymi organizmami warunkuje tę ważną zaletę jaką jest bakteriobójczość.

W taki sposób peloidoterapia wykazuje właściwości mobilizowania wszystkich mechanizmów organizmu, które przejawiają się w specyficznym zwiększeniu aktywności różnych struktur komórkowych, enzymów, hormonów, witamin i wszystkich rodzajów przemian substancji. Oddziaływanie zabiegu borowinowego na organizm nie jest ograniczone czasem jego trwania. Borowinowe zabiegi lecznicze posiadają następne, wtórne działanie. Liczne i różnorodne postępy fizjologiczne, zachodzące w organizmie podczas zabiegu, utrzymują się przez pewien czas również po jego zakończenie (do 24 godz.). Efekt każdego następnego zabiegu łączy się z efektem poprzedniego. W rezultacie całej terapii pomyślne postępy i zmiany jakby sumują się i utrwalają.

SCHEMATY APLIKACJI BOROWINY

1. CHOROBY SYSTEMU OPOROWO-MOTORYCZNEGO

ZAPALENIA STAWÓW, CHOROBA ZWYRODNIENIA STAWU, PRZYKURCZE, ZAPALENIA WIELOSTAWOWE, ZAPALENIE STAWÓW KRĘGOSŁUPA, POURAZAWE ZAPALENIA STAWÓW I SKONSOLIDOWANE ZŁAMANIA KOŚCI

ZASTOSOWANIA: ból w stawach, ich deformacja, zmiany zapalne w stawach; zaburzenia w ruchliwościach stawów nabyte w rezultacie pourazowych, zapalnych i neurologicznych uszkodzeń; zjawiska powstałe po wewnątrzstawowych złamaniach z miejscowymi odżywczymi zakłóceniami, chorobą kostnicy, zesztywnieniem.

PRZECIWWSKAZANIA: ostry przebieg (okres) choroby, wyraźny syndrom chorobowy, złamania ze spowolnioną konsolidacją, “fałszywe” stawy, ogólne przeciwwskazania dotyczące stosowania borowiny leczniczej.

RADY: w początkowym etapie leczenia można stosować borowinę o niższej temperaturze, a przy dobrym przyjmowaniu zabiegów przez organizm, temperaturę można podwyższyć do zalecanej w tabelce 2. Oprócz borowinowych aplikacji na stawy, zaleca się jednocześnie nakładać borowinę na odruchowotwórcze strefy, wg schematu: “rękawiczki”, “skarpetki”, “kołnierz” (rys. 1)

Po zakończeniu 2-3 zabiegów możliwe jest pojawienie się balneologicznej reakcji, wyrażającej się w zaostrzeniu symptomów choroby, pogorszeniu ogólnego samopoczucia, słabości, ociężałości, rozdrażnieniu. W takim wypadku konieczne jest zwiększenie przerwy między zabiegami i dalsze leczenie wg delikatniejszego wariantu: należy obniżyć temperaturę borowiny, skrócić czas przeprowadzania zabiegu, wydłużyć czas odpoczynku po jego zakończeniu. Jednakże należy pamiętać, że pojawienie się reakcji balneologicznej jest pośrednią oznaką efektywności przeprowadzanego zabiegu borowinowego.

Aby osiągnąć lepszy, bardziej trwały efekt leczniczy, należy przeprowadzać leczenie przykórczów razem z innymi metodami: masażem. gimnastyką leczniczą, refleksoterapią (leczeniem drażnienia miejsca oddalonego od uszkodzenia), fizjoterapią.

Ponowną terapię można przeprowadzać po upływie 6-12 miesięcy.

Należy przestrzegać poleceń przedstawionych w tabelce nr 2.

Przy leczeniu pourazowych zapaleń stawów i skonsolidowanych złamań borowinę aplikuje się na uszkodzony obszar; czas należy zwiększyć o 5-10 min., a temperaturę borowiny – o 2 st.

Leczenie wyżej wymienionych chorób przy pomocy kompresów z borowiną: na uszkodzony staw lub część ciała nakłada się złożony w kilka warstw kawałek miękkiej tkaniny (serwetkę z gazy), który nawilża się podgrzanym do 38 st. preparatem, a z wierzchu umieszcza powłokę, tak, aby zakrywała tkaninę i wychodziła poza jej krawędzie o 2-3 cm. To wszystko należy pokryć warstwą waty (wełnianą tkaniną) i zawinąć bandażem. Kompres w takim stanie należy trzymać 2-5 godz. Terapia leczenia to 10-15 zabiegów, codziennie lub co drugi dzień.

Przed zabiegiem należy rozcieńczyć preparat w stosunku 1:1 w destylowanej lub przegotowanej wodzie. Powtórną terapię można zastosować po upływie 2-3 miesięcy.

Fizjoterapia z użyciem aparatury: zastosowanie podłużnej lub poprzecznej metody galwanizacji, DDT, SMT, induktoforezy, fonoforezy borowiny naturalnej, wyciągu borowinowego na odpowiedni segment kończyn.

Przy bólach stawów stosuje się borowinową elektroforezę według odcinkowo-odruchowej metody lub elektroforezę przy użyciu borowinowego wyciągu, borowinowych preparatów na obszar segmentów S5-D1 i L1-S1. Siła prądu: 0,01-0,02 mA/ cm2, na terapię przypada 10 zabiegów, co drugi dzień, czas trwania 10-15 minut.

Przy reumatyzmie polecana jest elektroforeza przy użyciu borowiny, borowinowego wyciągu nanoszonych na obszar kołnierza codziennie; z zastosowaniem prądu o sile 0,01-0,05 mA/ cm2 (anoda – na “kołnierz”), w ciągu 10 min., na terapię – 10 zabiegów.

Tabela 2

WiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówOkresowość
Od 2 do 3 lat7-10 min.38-40 st.8-10Co 2-gi dzień
Od 3 do 14 lat12-15 min.39-41 st.10-12Co 2-gi dzień
Od 14 i więcej15-20 min.40-42 st.12Co 2-gi dzień

ZAPALENIA POCHEWKI ŚCIĘGNA, ZAPALENIA MIĘŚNI, ZAPALENIA MIĘŚNIA I MIĘŚNIOWEJ TKANKI ŁĄCZNEJ, MIĘŚNIOBÓLE, ZAPALENIA NADŁYKCIA, SKUTKI ODMROŻEŃ, SKUTKI URAZÓW SPORTOWYCH, CHRONICZNE ZAPALENIA BŁONY MAZIOWEJ, ZAPALENIA KALETKI MAZIOWEJ.

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne

RADY: aby osiągnąć szybki i trwały efekt należy w całości połączyć leczenie borowiną z: masażem, gimnastyką leczniczą, fizjoterapią, refleksoterapią, terapią manualną (dotykową).

Należy przestrzegać poleceń przedstawionych w tabelce 2.

Leczenie z użyciem borowiny przebiegać powinno według opisanej już metody stosowania kompresów na uszkodzone części. Terapia składa się z 10-12 zabiegów, przeprowadzanych codziennie lub co drugi dzień.

Fizjoterapia z użyciem aparatury: zastosowanie podłużnej lub poprzecznej metody galwanizacji, DDT, SMT, induktoforezy, fonoforezy przy użyciu naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu na odpowiednie segmenty kończyn. Czas trwania zabiegu: 10-15 min., codziennie; na terapię przypada 10-15 zabiegów.

ZAPALENIE SZPIKU

WSKAZANIA: chroniczne, krwiopochodne i pourazowe zapalenie szpiku bez objawów nasilenia, wyraźnego zropienia i po leczeniu operacyjnym w stadium gojenia się (nie wcześniej niż 3-4 tygodnie po interwencji chirurgicznej)

PRZECIWWSKAZANIA: zamknięte, martwakowe i ropiejące formy chronicznego krwiopochodnego zapalenia szpiku; wielorakie zapalenie szpiku z występowaniem niedostatecznie odgraniczonych jam zapaleniowych szpiku, ogólne przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną.

RADY: w pierwszym etapie leczenia należy wykorzystać borowinę o dość niskiej temperaturze, natomiast gdy pacjent dobrze znosi zabieg, temperaturę można podwyższyć do zalecanej w tabeli 3.

Powtórną terapię można zastosować po upływie 6-12 miesięcy.

W przypadku takich chorób leczenie borowiną jest niezwykle efektywną metodą, jednakże przed rozpoczęciem zabiegów konieczna jest konsultacja z lekarzem.

Należy przestrzegać poleceń, przedstawionych w tabeli 3.

Tabela 3

WiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówOkresowość
Od 2 do 3 lat7-10 min.36 st.8-10Co 2-gi dzień
Od 3 do 14 lat7-10 min.36-37 st.10-12Co 2-gi dzień
Od 14 i więcej10-15 min.36-38 st.10-12Co 2-gi dzień

Fizjoterapia: w przypadku słabo gojących się form zapalenia szpiku przeprowadza się elektroforezę z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu. Siła prądu: 0,02-0,08 mA/ cm2, okresowość: co drugi dzień, na terapie przypada 10 zabiegów, czas trwania 10-15 minut.

SKRZYWIENIE KRĘGOSŁUPA: BOCZNE, DO TYŁU, TYLNOBOCZNE

WSKAZANIA: skrzywienie kręgosłupa 1-2 stopnia, skolioza 3 stopnia (u dzieci od 14 lat)

PRZECIWWSKAZANIA: skrzywienie kręgosłupa 2 i 3 stopnia szybko postępujące, przedmiesiączkowy okres u dziewczynek w okresie dojrzewania, ogólne przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną.

RADY: w początkowym etapie leczenia nożna wykorzystać borowinę o dość niskiej temperaturze.

W przypadku choroby 1-ego stopnia borowinę nanosi się na plecy (w postaci szerokiej wstęgi) na całą długość kręgosłupa i obszar “kołnierza” (rys.3)

W przypadku choroby 2-go stopnia – aplikacja ma postać “półgorsetu” (rys.1)

W celu przeprowadzenia zabiegu proszę skorzystać z pomocy bliskich.

Aby osiągnąć lepszy efekt leczenia, zabiegi borowinowe zaleca się przeprowadzać łącznie z gimnastyką terapeutyczną, masażem, pływaniem, refleksoterapią i terapią manualną.

Postarajcie się państwo o to, by spać na równym i twardym podłożu i, najważniejsze, dbajcie o poprawną postawę.

Należy przestrzegać zaleceń, przedstawionych w tabeli 2. Stosowanie borowiny powinno przebiegać wg wyżej opisanej metody (rozcieńczenie w przegotowanej wodzie w stosunku 1: 2) w postaci kompresów nakładanych wzdłuż kręgosłupa.

Fizjoterapia: zastosowanie podłużnej lub poprzecznej metody galwanizacji, DDT, SMT, induktoforezy, fonoforezy z użyciem borowiny, wyciągu borowinowego na odpowiednie segmenty.

Czas trwania 10-15 minut, codziennie, na terapię przypada 10-15 zabiegów.

2. CHOROBY CENTRALNEGO SYSTEMU NERWOWEGO

CHOROBA POURAZOWA RDZENIA MÓZGOWEGO, DZIECIĘCE PORAŻENIE MÓZGOWE.

WSKAZANIA: dziecięce porażenie mózgowe, następstwa urazów rdzenia mózgowego. Możliwe jest zastosowanie leczenia borowiną u dzieci do 1 roku, cierpiących na wymienione choroby.

PRZECIWWSAZANIA: wtórne wodogłowie, wyraźna adynamia (niemoc), głęboka cerebrastenia, pobudzenie psychomotoryczne, ogólne przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną.

RADY: w miarę możliwości leczenie borowiną należy zacząć w możliwie najwcześniejszym stadium choroby. Szczególną uwagę należy poświęcić aplikacji u dzieci do 1 roku. Podczas 2-3 dnia leczenia, borowinę o temperaturze 38-39 st. Nanosi się tylko na obszar odruchowotwórczy w postaci „kołnierza” (rys. 1), czas trwania wynosi 10-12 min.

U dzieci starszych (od 3 lat) borowinę nanosi się też na kończyny w postaci spodni i/ lub długich rękawiczek (rys. 1), jak również w postaci wstęgi na kręgosłup (rys. 3).

U dzieci do 3 lat, a także somatycznie osłabionych borowinowe aplikacje nanosi się tylko na obszar „kołnierza” przy stopniowym zwiększaniu czasu ekspozycji od 10 do 15 min.

W przypadku konieczności oddziaływania na kończyny, po zakończeniu terapii aplikacji na obszar „kołnierza”, należy zrobić 14-dniową przerwę, a następnie dodatkowo przeprowadzić 5-6 zabiegów w postaci „spodni” lub „rękawiczek” (rys 1).

Powtórną terapię można odbyć po upływie 6-12 miesięcy.

Należy przestrzegać zaleceń, przedstawionych w tabeli 4.

Tabela 4

Wiek pacjentaCzas trwaniaTemperatura borowinyIlość zabiegów terapiiOkresowość zabiegów
do 1 roku5-7 min.38 st.10co 2 dni
od 2 do 3 lat7-10 min.38-39 st.10co 2 dni
od 3 do 14 lat12-15 min.39-40 st.10-12co 2 dni
od 14 lat15-20 min40-42 st.10-15co 2 dni

Zaleca się leczenie kompresami z borowiną wg wyżej opisanej metody, wzdłuż kręgosłupa (rozcieńczenie preparatu w przegotowanej wodzie w stosunku 1: 2)

Fizjoterapia: zastosowanie podłużnej lub poprzecznej metody galwanizacji, DDT, SMT, induktoforezy. Fonoforezy przy użyciu naturalnej borowiny, wyciągu borowinowego na odpowiednie segmenty.

Czas trwania zabiegu: 10-15 min., codziennie, na terapię przypada 10-15 zabiegów.

Dobry efekt kliniczny powstaje przy połączonym zastosowaniu podłużnej i odruchowo-odcinkowej metody na przemian co 2 dzień.

  1. na obszar „kołnierza” (+) i na lędźwie; na obszar „kołnierza” (+) i rozdwojona elektroda (-) na grzbiet dłoni.
  2. na lędźwie (+) i rozdwojona elektroda (-) na golenie w przypadku szyjnego, piersiowego i lędźwiowego stopnia porażenia mózgowego.

3. CHOROBY OBWODOWEGO UKŁADU NERWOWEGO

NEURALGIA NERWU TRÓJDZIELNEGO

WSKAZANIA: neuralgia nerwu trójdzielnego (w przypadku chronicznego przebiegu choroby z rzadkimi atakami)

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną

RADY: borowinową aplikację nanosi się na odruchowotwórczą strefę w postaci „kołnierza” (rys. 1) i na porażoną część twarzy.

**Należy przestrzegać zaleceń, przedstawionych w tabeli 5.

Tabela 5

wiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówOkresowość
Od 2 do 3 lat7 min.36 st.10Co 2-gi dzień
Od 3 lat i więcej10 min.36-37 st.10Co 2-gi dzień

Borowinę stosuje się w postaci kompresów na porażony obszar. Terapia składa się z 10-15 zabiegów, codziennie lub co drugi dzień. Roztwory należy rozcieńczyć w przegotowanej wodzie w stosunku 1: 2.

Fizjoterapia: borowinowa galwanizacja, SMT, fonoforeza z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu na obszar „kołnierza” i na porażoną połowę twarzy. Czas trwania: 10-15 min., codziennie, terapia składa się z 10-15 zabiegów.

ZAPALENIE NERWU TWARZOWEGO

WSKAZANIA: paraliż, niedowład, przykurcze mięśni mimicznych

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną.

RADY: borowinową aplikację nanosi się na odruchowotwórczą sferę w postaci „kołnierza” i na porażoną część twarzy.

Należy przestrzegać zaleceń przedstawionych w tabeli 6.

Tabela 6

WiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówOkresowość
Od 2 do 7 lat7-10 min.38 st.8-10Co 2-gi dzień
Od 7 do 14 lat12-15 min.38-39 st.10-15Co 2-gi dzień
Od 14 lat i więcej15-20 min.38-40 st.15-20Co 2-gi dzień

Borowinę aplikuje się na niedowładną połowę twarzy w postaci kompresów. Terapia składa się z 10-15 zabiegów, czas trwania 30 minut-1 godz., rozcieńczenie preparatu w przegotowanej wodzie w stosunku 1:2.

Fizjoterapia: w okresie regeneracyjnym – borowinowa galwanizacja, SMT, fonoforeza z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu na obszar „kołnierza”i na porażoną połowę twarzy.

Czas trwania: 10-15 min., codziennie; terapia składa się z 10-15 zabiegów. Metody zabiegów zostały wyżej opisane.

ZAPALENIA SPLOTU NERWOWEGO, ZAPALENIA WIELONERWOWE, SCHORZENIA WIELONERWOWE, ZAPALENIA WIELONERWOWE KORZENI NERWÓW RDZENIOWYCH, KLINICZNE PRZEJAWY OSTEOCHONDROZY KRĘGOSŁUPA.

WSKAZANIA: zapalenia wielonerwowe, zapalenia wielonerwowe i korzeni nerwów rdzeniowych, zapalenie korzeni nerwów rdzeniowych szyjno-łopatkowych i zapalenie korzeni nerwów rdzeniowych lędźwiowo-krzyżowych, ból w ścianie klatki piersiowej, kliniczne objawy osteochondrozy kręgosłupa (odruchowe, naczyniowo-autonomiczne, neurodystroficzne)

PRZECIWWSKAZANIA: nasilenie się zapalenia korzeni nerwów rdzeniowych z wyraźnym syndromem bólowym, ogólne przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną.

RADY: w przypadku zapaleń korzeni nerwów rdzeniowych aplikację borowiny nanosi się na odruchowotwórczy obszar w postaci „kołnierza” i na plecy w postaci „półgorsetu” (rys. 1).

W przypadku zapaleń wielonerwowych i schorzeń wielonerwowych, aplikację nanosi się na odruchowotwórczy obszar w postaci „kołnierza” (rys. 1) i na chorą część ciała.

W rehabilitacyjnym okresie zapalenia wielonerwowego i korzeni nerwów, borowinę nanosi się w postaci „rękawiczek” i „pończoch” dopełniając aplikację na okolice nadnerczy.

Należy przestrzegać zaleceń, przedstawionych w tabeli 7.

Tabela 7

WiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówokresowość
Od 2 do 3 lat7-10 min.38 st.8-10Co 2-gi dzień
Od 3 do 14 lat12-15 min.38-39 st.10Co 2-gi dzień
Od 14 i więcej15-20 min.39-42 st.10-12Co 2-gi dzień

Borowinę aplikuje się w postaci kompresów na uszkodzoną część wg wyżej opisanej metody, po uprzednim rozcieńczeniu w przegotowanej wodzie w stosunku 1:

  1. Terapia składa się z 10-12 zabiegów, przeprowadzanych codziennie lub co drugi dzień.

Fizjoterapia: zastosowanie podłużnej lub poprzecznej metody borowinowej galwanizacji, DDT, SMT, induktoforezy, fonoforezy z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu na odpowiednie segmenty. Czas trwania zabiegu: 10-15 minut; codziennie, terapia składa się z 10-15 zabiegów. Dobry, kliniczny efekt zauważono podczas zastosowania podłużnej oraz odruchowo-odcinkowej metody na przemian co drugi dzień.

  1. na obszar „kołnierza” (+) i na lędźwie (-); na obszar „kołnierza” (+) i rozdwojona elektroda (-) na grzbiet dłoni.

  2. na lędźwie (+) i rozdwojona elektroda (-) na golenie.

4.CHOROBY MĘSKIE

MĘSKA BEZPŁODNOŚĆ, CHRONICZNE ZAPALENIE NAJĄDRZA, ZAPALENIE JĄDRA, ZAPALENIE GRUCZOŁU KROKOWEGO, IMPOTENCJA, NIEDOBÓR HORMONÓW.

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną

RADY: zabieg należy przeprowadzić w odpowiednim czasie, kiedy nikt nie będzie przeszkadzał.

**Do zabiegów wewnętrznych stosuje się tylko oczyszczoną (przefiltrowaną) z mechanicznych (szkodliwych) domieszek borowinę.

Schemat przedstawiający przygotowanie borowinowej tubki do zabiegu znajduje się w rozdziale „Choroby ginekologiczne”.

Jednocześnie z doodbytniczym wprowadzeniem borowiny, stosuje się zabieg w postaci „spodenek” (rys. 1). Po zakończeniu zabiegu borowinę należy usunąć z ciała pod ciepłym prysznicem, a następnie odpoczywać w cieple przez 30-40 min.

W przypadku zapalenia jądra i impotencji tamponów nie stosuje się.

Należy przestrzegać zaleceń, przedstawionych w tabeli 8.

Tabela 8

Czas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówOkresowość zabiegów
20-30 min.38-42 st.12-14Co 2-gi dzień

Pod okiem lekarza możliwe jest stosowanie mikrowlewek z borowiną, który należy podgrzać do temp. 37-38 st. I wprowadzić w kanał odbytniczy na 10-15 min. W postaci przepłukanki o objętości 50-100 ml.

Terapia składa się z 10-12 zabiegów, przeprowadzanych co drugi dzień. Preparat rozcieńcza się przed użyciem w destylowanej lub przegotowanej wodzie w stosunku 1: 3.

Fizjoterapia: zastosowanie podłużnej (na dół brzucha) lub poprzecznej (kość krzyżowa – obszar nadłonowy lub obszar nadłonowy – krocze) metody, borowinowej galwanizacji, DDT, SMT, fonoforezy z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu. Czas trwania zabiegu: 10-15 min.; codziennie; na terapię składa się 10-15 zabiegów.

Dobry efekt zauważono podczas wykorzystania metody borowinowej galwanizacji przy użyciu tamponu doodbytniczego.

5.CHOROBY GINEKOLOGICZNE

BEZPŁODNOŚĆ SPOWODOWANA ZAPALNYMI CHOROBAMI MACICY, CEWKI, PRZYDATKÓW; BEZPŁODNOŚĆ NA GRUNCIE NIEDOKSZTAŁCENIA SIĘ NARZĄDÓW PŁCIOWYCH; BEZPŁODNOŚĆ HORMONALNA; ZAPALENIA OMACICZA, ZAPALENIA OKOŁOJAJOWE, CHOROBA SPOIDŁOWA, CHRONICZNE ZAPALENIE JAJOWODU I JAJNIKA, ZAPALENIA MACICY I JEJ BŁONY ŚLUZOWEJ; ODCHYLENIA (DEWIACJE) MACICY, OKRES PRZEKWITANIA, OZIĘBŁOŚĆ PŁCIOWA.

PRZECIWWSKAZANIA: polipy szyjki macicy, gruczolistość macicy, krwotoki maciczne, krwawiące nadżerki, 1 i 2 stopień niedorozwoju macicy, ogólne przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną.

RADY: należy skonsultować się z ginekologiem (czy istnieją przeciwwskazania dotyczące stosowania borowiny).

Do zabiegów wewnętrznych stosuje się tylko oczyszczoną (przefiltrowaną) z mechanicznych domieszek borowinę. Zabieg należy przeprowadzić w odpowiednim czasie, tak aby nikt nie przeszkadzał. Wcześniej należy przygotować tamponady potrzebne do opłukania pochwy po zabiegu.

Schemat przedstawiający przygotowanie borowinowej tubki do zabiegu podany jest niżej.

Leczenie przy pomocy borowinowych tamponów można połączyć z aplikacją na obszar miednicy (wg rysunku „spodenki”). Po zakończeniu zabiegu borowinę i borowinowy tampon należy usunąć z ciała, biorąc ciepły prysznic (37-38 st.)i przeprowadzając płukanie pochwy.

W czasie leczenia nie trzeba przerywać życia seksualnego.

Dobrze jest połączyć leczenie borowiną z gimnastyką lecznicza, masażem ginekologicznym i leczniczymi mikrowlewkami, refleksoterapią, homeopatią.

Należy przestrzegać zaleceń przedstawionych w tabeli 9.

Tabela 9

WiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówokresowość
Od 7 lat i więcej12-15 min.40-43 st.10-12Co drugi dzień

Borowinę stosuje się w postaci kompresów na dół brzucha i krocze, po uprzednim rozcieńczeniu w stosunku 1: 2, w destylowanej lub przegotowanej wodzie. Terapia to 10-12 zabiegów, codziennie.

Fizjoterapia: zastosowanie podłużnej (na obszar przydatków macicy) lub poprzecznej (kość krzyżowa – obszar nadłonowy) metody „borowinowej” galwanizacji, DDT, SMT, induktoforezy, fonoforezy z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu. Czas trwania zabiegu: 10-15 min., codziennie, na terapię składa się 10-15 zabiegów. Dobry efekt osiąga się przy zastosowaniu borowinowej galwanoterapii poprzez pochwowy, doodbytniczy tampon.

6.CHOROBY SYSTEMU OSKRZELOWO-PŁUCNEGO

PRZEWLEKŁE ZAPALENIE OSKRZELI, CHRONICZNE ZAPALENIE PŁUC, CZĘSTE PRZEZIĘBIENIA, CHRONICZNE NIETYPOWE ZAPALENIA PŁUC

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne przeciwwskazania dotyczące leczenia borowiną.

RADY: borowinę nanosi się na ciało w postaci „gorsetu” (rys. 1), lecz przy tym obszar serca nie podlega aplikacji!

Należy przestrzegać zaleceń, przedstawionych w tabeli 10.

Tabela 10

WiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówOkresowość
Od 2 do 3 lat7-10 min.38 st.8Co 2-gi dzień
Od 3 i więcej12-15 min.38-39 st.8-10Co 2-gi dzień

PRZYGOTOWANIE BOROWINOWEJ TUBKI DO ZABIEGU

Aby podgrzać borowinę należy włożyć strzykawkę do naczynia z wodą o temperaturze 50-60ºC na 20-25 minut.

Uwaga! Przed wewnętrznym zastosowaniem borowiny konieczna jest konsultacja z lekarzem-ginekologiem!

Borowinę stosuje się w postaci kompresów na odpowiednią część pleców. Terapia składa się z 10-12 zabiegów. Przed zastosowaniem preparat należy rozcieńczyć w przegotowanej wodzie w stosunku 1: 2.

Fizjoterapia: zastosowanie w podostrym stadium choroby podłużnej (na obszar międzyłopatkowy) lub poprzecznej metody „borowinowej” galwanizacji, DDT, SMT, induktoforezy, fonoforezy z użycie naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu.

Czas trwania: 10-15 min., codziennie, na terapię składa się 10-15 zabiegów.

7. CHOROBY PRZEWODU POKARMOWEGO

WRZODY ŻOŁĄDKA I DWUNASTNICY, ZAPALENIE ŻOŁĄDKA, CHRONICZNE ZAPALENIE WĄTROBY, ZAPALENIE PĘCHERZYKA ŻÓŁCIOWEGO, ZAPALENIA OKOŁOPĘCHERZYKOWE, STANY MARSKOŚCI, BLIZNY I ZROSTY POOPERACYJNE NA WĄTROBIE I PĘCHERZYKU ŻÓŁCIOWYM, CGOROBA SPOIDŁOWA, CHRONICZNE ZAPALENIA OKRĘŻNICY, ZAPALENIA JELITA CIENKIEGO I OKRĘŻNICY, ZAPARCIA.

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne, dotyczące leczenia borowiną

RADY: borowinę stosuje się jako aplikację na ścianę brzuszną

Należy przestrzegać zaleceń przedstawionych w tabeli 10.

Leczenie kompresami z borowiną na ścianie brzusznej powinno przebiegać wg wyżej opisanej metody. Terapia składa się z 10-12 zabiegów, przeprowadzanych codziennie lub co drugi dzień. Preparat należy rozcieńczyć w przegotowanej wodzie w stosunku 1: 2.

Fizjoterapia: zastosowanie w podostrym stadium choroby podłużnej (na obszar nadbrzuszny) lub poprzecznej metody „borowinowej” galwanizacji, SMT, induktoforezy z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu. Czas trwania wynosi 10-15 min., codziennie, terapia składa się z 10-15 zabiegów.

8.CHOROBY OCZU

BIELMA ROGÓWKI, SKUTKI ZAPALENIA BŁONY NACZYNIOWEJ GAŁKI OCZNEJ, CHRONICZNE ZAPALENIE SPOJÓWEK I BRZEGÓW POWIEK, BLIZNY NA POWIEKACH ROZMAITEJ ETIOLOGII, ZANIK NERWU WZROKOWEGO, KRÓTKOWZROCZNOŚĆ 1-3 STOPNIA, JASKRA, DYSTROFICZNE CHOROBY OCZU

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne przeciwwskazania dotyczące terapii borowinowej

RADY: w przypadku zaniku nerwu wzrokowego, krótkowzroczności, jaskry i dystroficznych chorób oczu, borowinowe aplikacje należy nanieść tylko na obszar „kołnierza” (rys. 1), w pozostałych przypadkach – na okolice oczu (przy zamkniętych powiekach).

Należy przestrzegać zasad, podanych w tabeli 11.

Tabela 11

WiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówOkresowość
Od 2 do 3 lat7-10 min.38 st.8-10Dwa dni z rzędu, trzeciego dnia przerwa
Od 3 i więcej12-15 min.38-39 st.10-12Dwa dni z rzędu, trzeciego dnia przerwa

Leczenie borowiną – w postaci kompresów kładzionych na obszar „kołnierza” – należy stosować wg wyżej opisanej metody. Terapię 10-12 zabiegów należy przeprowadzać codziennie lub co drugi dzień.

Przed użyciem rozprowadzić preparat w przegotowanej wodzie w stosunku 1: 2.

Fizjoterapia:

  1. w przypadku bielm rogówki, chronicznego zapalenia spojówek i brzegów powiek, chronicznego zapalenia błony naczyniowej gałki ocznej, zapalenia tęczówki i ciała rzęskowego, blizn na powiekach powstałych na skutek oparzeń, urazów, operacji plastycznych, operacji dróg odpływu łez zastosowanie elektroforezy naturalnej borowiny, błotnego wyciągu na oczy wg schematu: natężenie prądu 0,3-1,5 mA, czas 10-15 min., codziennie, na terapię przypada 10-15 zabiegów.

  2. w przypadku jaskry (stadium skompensowane), dystroficznych chorób oczu, zaniku nerwu wzrokowego, krótkowzroczności 1-3 stopnia zastosowanie elektroforezy naturalnej borowiny, błotnego wyciągu na oczy wg schematu: natężenie prądu 6-16 mA, czas 10-15 min., codziennie, na terapię przypada 10-15 zabiegów.

Błotny wyciąg należy przed użyciem rozprowadzić w destylowanej wodzie w stosunku 1:3.

9.CHOROBY OTORYNOLARYNGOLOGICZNE

CHRONICZNE ZAPALENIE MIGDAŁKÓW, ZAPALENIE GARDŁA, ZAPALENIE KRTANI, NIEŻYT NOSA, ZAPALENIE ZATOK, ZAPALENIE ZATOKI SZCZĘKOWEJ, ZAPALENIE ZATOKI CZOŁOWEJ, ZAPALENIE NERWU SŁUCHOWEGO, OZENA (NIEŻYT NOSA CUCHNĄCY ZANIKOWY)

WSKAZANIA: chroniczne, skompensowane zapalenie migdałków, zapalenie gardła, krtani, nosa, nieżyt nosa zanikowy, przerostowy, nieżytowy, zapalenie zatoki, zapalenie nerwu słuchowego, ozena, zapalenie zatoki szczękowej.

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne, dotyczące leczenia borowiną.

RADY: w przypadku chronicznego zapalenia migdałków, zapalenia gardła i zapalenia krtani – aplikację nanosi się na obszar podszczękowy w postaci „kołnierza” (rys. 5)

W przypadku zanikowego nieżytu nosa, przerostowego i chronicznego, nieżytowego zapalenia nosa, ozeny, chronicznego zapalenia zatoki, zapalenia zatoki szczękowej – aplikację nanosi się na obszar nosa i przydatkowych zatok w postaci „motylka” (rys. 6), jak również w postaci „kołnierza”.

W przypadku zapalenia nerwu słuchowego aplikację nanosi się w postaci „kołnierza” również wokół małżowiny usznej łącznie z objęciem wyrostka sutkowego.

Należy przestrzegać zaleceń przedstawionych w tabeli 12.

Tabela12

WiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówOkresowość
Od 2 do 3 lat7-10 min.38-40 st.8-10Co 2-gi dzień
Od 3 do 14 lat12-15 min.39-41 st.10-12Co 2-gi dzień
Od 14 i więcej15-20 min.40-42 st.12-15Co 2-gi dzień

W przypadku chorób otorynolaryngologicznych borowina wykorzystywana jest w postaci kompresów na uszkodzone części (okolice) wg opisanych metod oraz w postaci inhalacji z użyciem domowego inhalatora. Roztwory należy podgrzać do temperatury 36-37 st. I wdychać w postaci drobno rozpylonej. Terapia składa się z 8-10 inhalacji, przeprowadzanych codziennie. Przed zastosowaniem preparaty należy rozcieńczyć w destylowanej wodzie w stosunku 1: 3.

Fizjoterapia: 1. w przypadku chronicznego zapalenia migdałków, zapalenia gardła, krtani, nosa, zatoki oraz ozeny stosuje się elektroforezę z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu – na obszar podszczękowy oraz rzut na migdałki podniebienne lub obszar „kołnierza” według schematu: siła prądu 1-3 mA, czas trwania 10-15 min., co drugi dzień lub dwa dni z rzędu i trzeciego – przerwa; terapia składa się z 10-15 zabiegów.

  1. w przypadku zapalenia zatoki szczękowej zaleca się elektroforezę z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu na rzut przydatkowych zatok nosa wg schematu: siła prądu 1-3 mA, czas trwania 10-15 min., co drugi dzień lub dwa dni pod rząd i trzeciego – przerwa; terapia składa się z 10-15 zabiegów.

  2. w przypadku zapalenia nerwu słuchowego stosuje się elektroforezę z użyciem borowiny naturalnej, borowinowego wyciągu na obszar „kołnierza” lub wyrostków sutkowych wg wyżej przedstawionego schematu.

Przed przeprowadzeniem elektrozabiegów borowinowy wyciąg należy rozcieńczyć w destylowanej wodzie w stosunku 1: 3.

CHRONICZNE ZAPALENIE TRĄBKI SŁUCHOWEJ, ZAPALENIE UCHA, NIEŻYT UCHA ŚRODKOWEGO

WSKAZANIA: zapalenie trąbki słuchowej, nieżyt ucha środkowego, zrostowe zapalenie ucha, wysiękowe zapalenie ucha, zapalenie chroniczne ucha środkowego.

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne, dotyczące leczenia borowiną.

RADY: borowinowe aplikacje lub kompresy nanosi się na obszar „kołnierza”, tylną powierzchnię szyi i małżowinę uszną (rys.7). ucho należy całkowicie przykryć gazą, a zewnętrzny otwór słuchowy tamponem z waty.

**Należy przestrzegać zaleceń, przedstawionych w tabeli 12.

Fizjoterapia: stosuje się elektroforezę z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu na obszar „kołnierza” lub wyrostków sutkowych wg schematu: siła prądu 1-3 mA, czas trwania 10-15 min., codziennie lub co drugi dzień; terapia składa się z 10-15 zabiegów; rozcieńczenie roztworów w stosunku 1: 3.

10.CHOROBY STOMATOLOGICZNE

CHOROBY TKANEK PRZYZĘBIA, BÓL ZĘBÓW, ZAPALENIE JAMY USTNEJ, CHRONICZNE ZAPALENIE DZIĄSEŁ, CHRONICZNE OGÓLNE I OGNISKOWE ZAPALENIE TKANEK PRZYZĘBIA, CHRONICZNE ZAPALENIE SZPIKU SZCZĘKOWEGO.

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne dotyczące leczenia borowiną

RADY: na okolice dziąseł nakłada się borowinę, zawiniętą w sterylną serwetkę z gazy – „borowinowy papieros”. Na zewnętrznych okolicach szczęki umieszcza się borowinowy placek o grubości 3-4 cm., który należy przykryć warstwą foliową i ciepłą tkaniną na 20-40 min. Po zakończeniu zabiegu i usunięciu borowinowego tamponu, jamę ustną należy dokładnie przepłukać ciepłą, przegotowaną wodą.

**Należy przestrzegać zaleceń, przedstawionych w tabeli 13.

Tabela 13

WiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówokresowość
Od 2 do 3 lat7-10 min.39 st.8-10codziennie
Od 3 do 14 lat10 min.39-40 st.10-12codziennie
Od 14 i więcej12-15 min.42-44 st.12-15codziennie

W przypadku bólu zębów i jamy ustnej borowinę stosuje się w postaci płukanek. W tym celu 30 ml. Preparatu należy wymieszać z 70 ml. ciepłej (37-40 st.) wody, następnie niedużymi łykami (20-25 ml.) nabrać roztwór do ust i wytrzymać 3-5 min, poczym wypluć. Zabiegi należy powtórzyć 4-5 razy, w zależności od choroby. Leczenie przeprowadza się 1-3 razy w ciągu dnia. Terapia składa się z 10-15 zabiegów, przeprowadzanych codziennie.

Fizjoterapia: stosuje się elektroforezę z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu – na okolice wyrostków zębodołowych górneji dolnej szczęki, wg schematu: siła prądu 3-4 mA, czas trwania 15-20 min., codziennie, terapia składa się z 10-15 zabiegów.

Borowinę, wykorzystywaną w elektrozabiegach, należy podgrzać do 39-40 st. Borowinowy wyciąg i preparaty przed ich użyciem należy rozcieńczyć w destylowanej wodzie w stosunku 1: 3.

11.CHOROBY SKÓRY

KERATODERMIA (NADMIERNE ROGOWACENIE SKÓRY), ZAPALENIE TKANKI PODSKÓRNEJ, LISZAJ CZERWONY PŁASKI, ŚWIERZBIĄCZKI, OGNISKOWA SKLERODERMIA (TWARDZINA SKÓRY), ŁUSZCZYCA, BLIZNY ROZMAITEJ ETIOLOGII, WYPRYSK, SKÓRA RYBIA POSPOLITA

WSKAZANIA: chroniczne formy wyprysku, świerzbiączki organiczne i rozlane, łuszczyca w stadium ustawicznym (stałym) i regresywnym, sklerodermia, liszaj czerwony płaski, ostateczne stany po oparzeniach i odmrożeniach, blizny pourazowe i pooperacyjne, skóra rybia pospolita, zapalenie tkanki podskórnej.

PRZECIWWSKAZANIA: ogólne, dotyczące leczenia borowiną.

RADY: borowinę nanosi się na uszkodzoną część skóry.

Podczas stosowania zabiegów należy przestrzegać zaleceń przedstawionych w tabeli 14.

Tabela 14

WiekCzas trwaniaTemp. borowinyIlość zabiegówOkresowość
Od 2 do 3 lat7-10 min.38-40 st.8-10Co 2-gi dzień
Od 3 do 14 lat12-15 min.39-41 st.10-12Co 2-gi dzień
Od 14 i więcej15-20 min.42-44 st.12Co 2-gi dzień

W przypadku chorób skóry borowinę stosuje się w postaci okładów lub kompresów na uszkodzone ogniska.

Terapia składa się z 12-14 zabiegów, przeprowadzanych codziennie lub 2 dni z rzędu, z przerwą – trzeciego dnia.

W przypadku sklerodermii i trądziku zalecane są codzienne (rano i wieczorem) przemywania uszkodzonych miejsc tamponikiem z waty, nasączonym preparatem.

Fizjoterapia: w przypadku sklerodermii stosuje się elektroforezę z użyciem naturalnej borowiny, borowinowego wyciągu – na uszkodzone okolice wg schematu: siła prądu 0,05-0,1 mA, czas trwania 15-20 min., codziennie, terapia składa się z 10-15 zabiegów.

Borowinę, wykorzystywaną w elektrozabiegach należy podgrzać do 39-40 st. Borowinowy wyciąg i preparaty należy przed ich użyciem rozcieńczyć w destylowanej wodzie w stosunku 1: 3.

INSTRUKCJA STOSOWANIA BOROWINOWEJ MASECZKI

Borowinowa maseczka kosmetyczna wykazuje wyjątkowo skuteczne działanie ozdrawiające i odmładniające. Pod wpływem maseczki polepsza się krążenie krwi i limfatyczne w naczyniach włosowatych, przemiana materii we wszystkich warstwach skóry i oddychanie tkankowe oraz ulegają przyspieszeniu wszelkie procesy oksydoredukcyjne. Efektem stosowania maseczki jest przywrócenie skórze zdrowego kolorytu oraz nadanie jej aksamitnego odcienia, jędrności i elastyczności.

Preparat jest głęboko pochłaniany przez skórę, dzięki czemu wpływa pobudzająco na procesy regeneracyjne i normalizuje napięcie mięśni twarzy (mimicznych). Tym samym osiągnięty zostaje wyraźny efekt zauważalnej redukcji zmarszczek, nierówności i znamion barwnikowych. Pod działaniem maseczki zanikają podrażnienia powstające na wietrze, przy odmrożeniach czy w wyniku reakcji alergicznych, następuje rozmiękczenie i pochłanianie blizn.

Dzięki silnym właściwościom absorpcyjnym bazy borowinowej preparat doskonale oczyszcza skórę usuwając zanieczyszczenia zewnętrzne oraz pozostałości makijażu i tłuszcze, podwyższając znacznie jej aktywność przeciwbakteryjną i normalizując bilans tłuszczowy. Maseczka «GEA» działa równie wspaniale na korzenie włosów wzmacniając je i odżywiając oraz sprzyjając nasileniu ich wzrostu.

WSKAZANIA

Trądzik młodzieńczy, rozszerzone pory, zwiotczała, więdnąca i starzejąca się skóra twarzy i szyi, blizny, skutki ingerencji kosmetycznej, ślady po oparzeniach i odmrożeniach, zwiędła i drażliwa skóra, częściowe wyłysienie i wypadanie włosów.

Profilaktyka przedwczesnego starzenia się skóry twarzy, szyi i piersi.

SPOSÓB UŻYCIA

Przed przystąpieniem do wykonania zabiegu z zastosowaniem maseczki konieczne jest dokładne wymycie skóry twarzy i szyi ciepłą wodą lub przemycie jej oczyszczającym mleczkiem kosmetycznym. Po otworzeniu pojemnika z maseczką należy mieszać jego zawartość do czasu uzyskania jednorodnej konsystencji. Maseczkę o temperaturze pokojowej (dopuszczalne jest również podgrzanie masy do temperatury 36÷37°C) nanosi się na skórę cienką warstwą na 20÷25 minut. Bardzo ważnym jest, aby po nałożeniu maseczki mięśnie mimiczne twarzy pozostawały nieruchome i dlatego na ten czas zalecane jest zajęcie wygodnej pozycji, całkowite odprężenie i wyeliminowanie czynników dekoncentrujących. Po upływie podanego czasu maseczkę należy zmyć ciepłą wodą lub roztworem soli morskiej. W razie nadmiernego wysuszenia skóry zalecane jest zastosowanie odpowiedniego kremu odżywczego. Zabieg wykonywać należy 1÷2 razy w tygodniu, a w przypadku szczególnych problemów natury kosmetycznej – co drugi dzień (zalecana jest wstępna konsultacja z lekarzem kosmetologiem). Zużycie preparatu na jeden zabieg wynosi 8÷10 g. W ramach kuracji przeprowadza się 10÷12 zabiegów. Przerwy między poszczególnymi kuracjami nie powinny przekraczać 20 dni.

W przypadku stosowania maseczki kosmetycznej do leczenia i wzmocnienia włosów preparat wetrzeć należy w korzenie dokładnie umytych włosów na całej głowie, a następnie nałożyć na głowę chusteczkę lub czepek foliowy i owinąć ją ręcznikiem lub chustą (najlepiej wełnianymi). Po 20÷25 minutach włosy spłukuje się dokładnie ciepłą wodą. Nie jest zalecane stosowanie do mycia włosów środków myjących oraz ich suszenie z zastosowaniem suszarki. W celu zmiękczenia włosów używać można wywarów z odpowiednich ziół. Zabiegi należy wykonywać 1÷2 razy w tygodniu.

EWENTUALNE SKUTKI UBOCZNE

W pojedynczych przypadkach zastosowanie maseczki borowinowej spowodować może zaostrzenie (na początku kuracji) stanu, będące normalną reakcją fizjologiczną (odpowiedzią) organizmu. W takim wypadku konieczne jest zmniejszenie czasu stosowania maseczki do 10÷15 minut lub tymczasowe przerwanie kuracji (na 1÷3 dni). W razie wystąpienia reakcji pod koniec kuracji zalecane jest całkowite zaprzestanie zabiegów.

Przy skłonnościach skóry do reakcji alergicznych zaleca się przeprowadzenie testu skórnego przed zastosowaniem maseczki. W tym celu należy niewielką jej ilość (jedną trzecią łyżeczki do herbaty) nanieść na skórę w zgięciu łokciowym (po stronie wewnętrznej) lub nadgarstka i odczekać do chwili całkowitego wyschnięcia nałożonej masy. W razie pojawienia się objawów podrażnienia skóry (silne zaczerwienienie, odczucie pieczenia) zaleca się zaprzestać stosowania maseczki.

PRZECIWWSKAZANIA

Ostre stany zapalne skóry, trądzik różowaty, rozszerzenie naczynek krwionośnych, nadmierne owłosienie (grube ubarwione włosy), indywidualna nieprzyswajalność, wyjątkowa czułość skóry.

SPOSÓB PRZECHOWYWANIA

Maseczkę przechowywać należy w temperaturze nie wyższej niż plus 25°C w szczelnie zamknię­tym opakowaniu. Otwarte opakowanie powinno być przechowywane w chłodnym i zabezpieczo­nym przed wpływem promieniowania świetlnego miejscu. Okres przechowywania – maksimum 6 miesięcy od daty produkcji.